ترتیبات منطقه‌ای که طیف وسیعی از نهادهای بین‌المللی را در برمی‌گیرند، با وجود برخی انتقادها، هم در نظام جامعه ملل و هم در نظام سازمان ملل متحد پیش‌بینی شدند تا از ظرفیت آن‌ها در جهت حفظ صلح و امنیت بین‌الملل استفاده شود. بر این اساس، فصل هشتم منشور سازمان ملل متحد ضمن تأکید بر مشارکت ترتیبات منطقه‌ای در راستای حفظ صلح و امنیت منطقه‌ای، شروط و محدودیت‌هایی برای مشارکت این ترتیبات قائل شده است. این مقاله ضمن پرداختن به نقش ترتیبات منطقه‌ای در صلح و امنیت بین‌المللی، به مهم‌ترین شروط و محدودیت‌های این ترتیبات ذیل فصل هشتم منشور می‌پردازد. این شرایط عبارتند از: 1. رعایت اصول و اهداف منشور: این شرط هماهنگی سازمان ملل متحد و ترتیبات منطقه‌ای در حفظ صلح و امنیت است؛ 2. برخورداری از سازوکار حل‌وفصل اختلافات: این شرط حاکی از تناظر فصل ششم و هفتم با فصل هشتم منشور ملل متحد است؛ 3. اخذ مجوز از شورای امنیت در اتخاذ اقدامات قهری: این شرط با توجه به مسئولیت اولیه شورای امنیت در حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است؛ 4. اطلاع‌رسانی به شورای امنیت: این شرط مکمل شرط قبلی است.