با روی کار آمدن «ولادیمیر پوتین» به‌عنوان رئیس‌جمهور روسیه برای بار سوم، روسیه شروع به افزایش همکاری با سازمان‌های منطقه‌ای آسیا - اقیانوسیه، ازجمله انجمن ملل جنوب شرقی آسیا (آ.سه.آن) و سازمان همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (اَپِک) کرد. این موضوع ابتکار جدیدی نبود و در سال‌های پس از فروپاشی شوروی در قالب ایده «نظام چندقطبی پریماکوف» دنبال می‌شد؛ بااین‌حال، ویژگی جدید تغییر تمرکز روسیه از سازمان‌های غربی به نهادهای چندجانبه شرقی بود. بر همین اساس پرسش اصلی پژوهش این است که «روسیه از همکاری با نهادهای چندجانبه آسیا - اقیانوسیه چه هدفی را دنبال می‌کند؟» یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد هرچند که بهره بردن از مزایای اقتصادی این نهادها با توجه به تأثیرگذاری آن‌ها در اقتصاد منطقه‌ای وجهانی به‌عنوان یکی از دلایل گرایش روسیه به این نهادهای چندجانبه است، همکاری روسیه با این سازمان‌ها را باید در قالب جهان‌بینی بزرگ‌تری قرار داد و آن هم حاکی از این است که تعامل روسیه با نهادهای چندجانبه آسیا - اقیانوسیه، متأثر از چشم‌اندازی دیرینه در سیاست خارجی این کشور است که می‌خواهد سیستم بین‌المللی را از نظم تک‌قطبی تحت سلطه ایالات‌متحده به نظمی چندقطبی تغییر دهد. این پژوهش به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده است.