راهبردهای دیپلماسی در سازمان های بین المللی

راهبردهای دیپلماسی در سازمان های بین المللی

تجزیه و تحلیل همگرایی سیاسی- امنیتی اتحادیه اروپا در چهارچوب رویکردهای واقع‌گرایی

نویسندگان
1 استاد گروه مطالعات منطقه‌ای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دکتری مطالعات منطقه‌ای (مطالعات اروپا)، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مطالعات اروپا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده
گام‌نهادن اتحادیه اروپا به‌عنوان یک بازیگر فرادولتی به حوزه مسائل سیاسی- امنیتی، اتفاق نادری است که نظریه واقع‌گرایی را به‌عنوان مهم‌ترین نظریه دولت-محور در عرصه بین‌المللی به چالش کشیده است. از آنجایی که نظریه واقع‌گرایی به‌عنوان اصلی‌ترین نظریه در حوزه مسائل امنیتی برای بازیگران غیردولتی در این عرصه هیچ نقشی قائل نیست، این پرسش مطرح می‌شود که این نظریه و شاخه‌های مختلف آن کنشگری و نقش‌آفرینی پدیده‌ای به نام اتحادیه اروپا را در مسائل سیاسی-امنیتی چگونه تحلیل و ارزیابی می‌کنند؟ در پاسخ می‌توان گفت، این نظریه ابتدا به علت اینکه اتحادیه اروپا را یک بازیگر غیردولتی می‌دانست به تحولات امنیتی آن توجه چندانی نداشت؛ اما به موازات شکل‌گیری سیاست خارجی و امنیتی مشترک، سیاست دفاعی و امنیتی مشترک و ایجاد نیروی واکنش سریع اروپایی ناگزیر به ارائه دیدگاه‌هایی در این زمینه شد. اگرچه تمامی شاخه‌های واقع‌گرایی به سبب اعتقاد به انحصار بازیگری دولت‌ها در عرصه بین‌المللی و تأکید بر مؤلفه‌هایی همچون منافع ملی و حاکمیت ملی چشم‌انداز روشنی را برای همگرایی سیاسی و امنیتی اتحادیه اروپا نمی‌بینند؛ اما نوواقع‌گرایان تدافعی به دلیل اهمیت­دادن به نقش نهادها در ایجاد همکاری‌های امنیتی میان دولت‌ها، دیدگاه روشن‌تر و خوش‌بینانه‌تری نسبت به تکامل همگرایی سیاسی و امنیتی در سطح اتحادیه اروپا دارند.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Analyzing the Political-Security Convergence of the European Union within the Framework of Realist Approaches

نویسندگان English

Seyed Davoud Aghaie 1
Yaser Nooralivand 2
Ebrahim Bagheri 3
1 Professor, Department of Regional Studies, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran, Tehran, Iran.
2 PhD in Regional Studies (European Studies), Faculty of Law and Political Science, University of Tehran, Tehran, Iran.
3 PhD student in European Studies, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده English

The European Union’s emergence as a supranational actor in political-security affairs represents a rare development that challenges realism, the dominant state-centric theory in international relations. Given that realism traditionally denies any significant role for non-state actors in the realm of security, a critical question arises: how does realism, along with its various strands, interpret and evaluate the EU’s agency in political and security matters? Initially, realism paid little attention to the EU’s security developments, viewing it merely as a non-state entity. However, with the formation of the Common Foreign and Security Policy (CFSP), the Common Security and Defence Policy (CSDP), and the establishment of the European Rapid Reaction Force, realists were compelled to engage with the EU’s evolving role. Although all realist branches remain skeptical of EU political-security integration, due to their emphasis on the primacy of states, national interest, and sovereignty, defensive neorealists, who acknowledge the role of institutions in fostering security cooperation among states, tend to adopt a more optimistic perspective. They offer a relatively favorable view of the EU’s gradual political and security convergence.

کلیدواژه‌ها English

Realism
neorealism
European Union
security convergence
common foreign and security policy