از زمان انعقاد اساسنامه یک سازمان بین‌المللی تا زمان لازم‌الاجرا شدن آن و تأسیس سازمان جدید، اقدامات ضروری بسیاری در راستای مهیا ساختن شرایط شروع سریع و مؤثر فعالیت‌های سازمان به‌محض ایجاد آن، باید انجام گیرند. وظیفه تدارک این شرایط معمولاً برعهده یک کمیسیون مقدماتی گذاشته می‌شود؛ اما به خاطر توجه اندک به جایگاه کمیسیون‌های مقدماتی در حقوق بین‌الملل، ممکن است پرسش‌هایی از قبیل اینکه گروه‌های مزبور چگونه ایجاد می‌شوند و وظایف محول‌شده به آن‌ها چه هستند و از چه اختیاراتی برخوردار هستند و اینکه آیا یک کمیسیون مقدماتی رکن فرعی سازمان جدید محسوب می‌شود یا اینکه دارای شخصیت حقوقی منحصر به خود است، مطرح شوند. هدف این مقاله بررسی مسائل بالا در پرتوِ رویه بین‌المللی معاصر و با توجه به روند تأسیس چند سازمان برتر بین‌المللی است.