ترویج نوآوری به‌واسطه استانداردسازی: مطالعه موردی قانون سوخت کم‌سولفور سازمان بین‎المللی دریانوردی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 سایر

2 دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

از ابتدای دهه 1990 میلادی «تأثیر قوانین و استانداردها جهت تحریک نوآوری در سازمان‏ها»، محل بحث مقالات و تحقیقات مختلفی بوده است. این پژوهش جهت شناسایی انواع استانداردها و سازوکار تأثیر آن‌ها بر نوآوری به‌واسطه سیاست‏های عمومی، ابتدا با مطالعات کتابخانه‏ای تعاریف نوآوری و سیاست نوآوری را جمع‌آوری و در ادامه ارتباط انواع استاندارد با نوآوری و تأثیر قوانین دولتی با انواع استانداردهای اشاری را بررسی ‏کرده است. سپس در مطالعه موردی «استاندارد الزام‎آور استفاده از سوخت کم‌‌سولفور از ابتدای سال 2020 در صنعت کشتی‌رانی» ساختار سازمان بین‏المللی دریانوردی و مراحل تبدیل یک پیشنهاد به استاندارد در این سازمان را تشریح نموده است. در بخش پایانی با به‌کارگیری روش کیفی و مصاحبه با خبرگان، راهکارهای متنوعی که کشورها و شرکت‏های بزرگ در صنایع مختلف برای تطابق با این استاندارد ارائه نموده‌اند، از نظر واکنش نوآورانه به موضوع استاندارد تحلیل و ارزیابی شده است؛ راهکارهایی شامل بهره‌برداری از گازوئیل دریایی و سوخت‏های کم‌گوگرد، بهره‌برداری از آمیزه‌های سوختی کم‌گوگرد، نصب واحدهای آلایندهزدای گازهای احتراقی در کشتی‏ها، استفاده از گاز طبیعی یا استفاده از سایر سوخت‏های دریایی مانند متانول، سوخت‏های زیستی در دست واحدهای تحقیق و توسعه در صنایع مختلف پالایشگاهی، شیمیایی، نانو و پلیمر که انواع نوآوری در فناوری‏های محصول و فرایند و در سطوح مختلف را ایجاب می‎کنند. این مطالعه موردی نشان ‏داده است که یک استانداردسازی جهانی در ترغیب انواع روش‏های نوآوری مؤثر است و ‏می‏تواند مسیر توسعه آینده کشورها و شرکت‏ها را شکل دهد.

کلیدواژه‌ها